Rally St. Katherine’s Dock, augustus 2001

Voor de Nederlandse deelnemers aan de St. Katherine’s Dock rally was Zierikzee gekozen als gezamenlijk vertrekpunt. Vrijmorgen om 8 uur vertrokken alle schepen richting Roompotsluis, behalve wij. Omdat we om 7.30 uur slechts 1 minuut te laat voor de Zeelandbrug aankwamen mochten we het vertrek vanaf de verkeerde kant van de brug aanschouwen in de wetenschap dat de brug pas weer om 9.00 uur in bedrijf zou komen.

Eenmaal bij de sluis bleek dat er geen sprake meer was van enige achterstand.

De eerste Noordzee etappe was voor een aantal schepen daadwerkelijk de eerste keer dat zij zee roken, maar alle elementen waren ons gunstig gezind.

Aan het einde van de middag afgemeerd in Nieuwpoort en van de gelegenheid gebruik gemaakt om de drank- en tabaksvoorraden op peil te brengen.

Zondag stond de oversteek op het programma naar Ramsgate en weer waren de weergoden ons gunstig gezind. Aan de oversteek namen deel Azimut, Brigantyn, White Rose, Sea Queen, Arctic Gold en de Nordwind. De Najade zou een dag later volgen en in Ramsgate lagen al twee schepen te wachten, de Independent en de Penelope.

Natuurlijk moest daar op gedronken worden en de pier van Ramsgate werd ingenomen door de gezamenlijke Fisher eigenaren vergezeld van een onwaarschijnlijk aantal wespen.

De volgende haven, tevens de eerste officiële stop in het Engelse programma, was Chatham, waar onze Engelse vrienden zich al verzameld hadden. Chatham en de Nederlanders hebben historische banden. Banden waar de Engelsen met minder genoegen op terugkijken dan wij. Het doorvaren van de over de Medway gespannen ketting en daarmee de verovering op de Engelse vloot en van Londen is 400 jaar na dato nog steeds een geliefd onderwerp van gesprek. Door middel van een rondleiding door de historische dokken werd ons een kijkje gegund naar wat we nu eigenlijk precies veroverd hadden. De dag werd afgesloten met een perfecte BBQ in het historische Commissioners House.

In konvooi werd de tocht naar Londen gepland. Dit liep iets anders dan voorzien door de schuttingtijden van de Chathamsluis en in ‘plukjes’ schepen werd de Theems opgevaren om elkaar uiteindelijk allemaal weer te treffen voor St. Katherine’s. Diegene die ter plaats een beetje bekend is kan zich voorstellen hoe het er daar uit heeft moeten zien. Een veertigtal Fishers die (het liefst allemaal tegelijk) de sluis door wilden, links en rechts gepasseerd door hevig toeterende rondvaartschepen aangevuld met argeloze zeilschepen die ook een dagje in Londen wilden aanmeren, een sluiswachter die schreeuwend vreselijk zijn best deed alles in goede banen te leiden, terwijl een flinke wind alle schepen praktisch tegelijkertijd de sluis inblies. Chaos compleet. Voor zover ik weet zijn er geen schademeldingen.

Aan het einde van de middag had iedereen een plaatsje in de haven en kon het versieren van de schepen beginnen. Vanaf de andere kant van de haven was het prachtig gezicht om de hele Fishervloot met vlaggen gepavoiseerd te zien liggen.

Onze Engelse gastheren hebben hun uiterste best gedaan om ons een hartelijk welkom te bereiden met als absoluut hoogtepunt de tocht door de Tower Bridge. Het is een imposant gezicht deze brug speciaal voor een aantal Fishers open te zien gaan en een vlaggesaluut aan de HMS Belfast was in deze setting zeker op zijn plaats.

De dag werd afgesloten met een Nederlandse borrel op de steigers van St. Katherine’s. Deze borrel heeft absoluut de aandacht getrokken van omwonenden welke deze happening opgenomen hebben op video. Boze tongen beweren dat deze video-opnames gebruikt zouden worden om aan te tonen dat bepaalde passanten overlast bezorgen, maar ik denk eerder dat ze de video gebruiken om te leren hoe ze feest kunnen vieren.

De daaropvolgende dag werd gebruikt om een beetje bij te komen en was tevens het begin van het naderende afscheid. Uiteindelijk zijn de Nederlanders wat langer gebleven door de veranderde weersomstandigheden, maar woensdag werden de trossen definitief losgegooid en werd de terugreis naar Ramsgate aanvaard.

Terugkijkend met veel plezier naar een geslaagde tocht in de voetsporen van onze voorvaderen.

Margriet van Dijken a/b Arctic Gold.